Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025 στη Θεσσαλονίκη η εκδήλωση: Νέοι και νέες για την Ευρώπη και την Αριστερά: αντιλήψεις και προσδοκίες, με σημαντική συμμετοχή πολλών νέων. Στην εκδήλωση παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα μιας σημαντικής πολιτικής έρευνας για το θέμα.
Την εκδήλωση άνοιξε η Μαρία Ρεπούση, Διευθύντρια του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς και συντόνισε ο Κώστας Αρβανίτης, Αντιπρόεδρος LEFT, Επικεφαλής Αντιπροσωπείας ΣΥΡΙΖΑ.
Στους ομιλητές και τις ομιλήτριες τέθηκαν από τον συντονιστή της εκδήλωσης τα εξής ερωτήματα:
- Πόσο επηρεάζουν οι γεωπολιτικές ανησυχίες (πόλεμος, ρατσισμός, άνοδος
ακροδεξιάς) την ταυτότητα του νέου Ευρωπαίου; - Πώς διαφοροποιούνται οι ιδεολογικές αποχρώσεις (αριστερά/δεξιά) στη
νοηματοδότηση του «ευρωπαϊκού μέλλοντος»; - Πώς διαμορφώνουν οι νέοι την αίσθηση του ανήκειν ανάμεσα στην Ελλάδα και
την Ευρώπη ως πολλαπλούς, συχνά αλληλοσυγκρουόμενους, χώρους
αναφοράς; - Μπορούμε να μιλήσουμε για μια νέα ευρωπαϊκή “γεωγραφία του ανήκειν” με
κέντρο και περιφέρεια, και πού τοποθετείται η Ελλάδα σε αυτήν; - Τι σημαίνει ότι η συλλογικότητα αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί κάτι
πολιτικό; - Συνδέεται αυτό με την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και στα κόμματα;
- Βλέπετε διαφορές στη δεξιά/αριστερή νεολαία ως προς την αξία της
συλλογικότητας; - Υπάρχουν “νέες μορφές συλλογικότητας” που δεν εντοπίστηκαν στα focus
groups; - Πώς εξηγείτε το φαινόμενο: η νεολαία να θεωρεί τα πάντα πολιτικά αλλά να μην
τα μετατρέπει σε πολιτική πράξη; - Η υπερ-έκθεση σε πληροφορία μέσω social media (75% ως πηγή ενημέρωσης)
παράγει παθητικότητα; - Ποιες μορφές συμμετοχής εμφανίζονται ως “νόμιμες” ή “αποτελεσματικές” στους
νέους και ποιες όχι; - Μπορεί το χάσμα ανάμεσα στο νόημα και στην πράξη να γεφυρωθεί από
αριστερές οργανώσεις; - Είναι η μπλοκαρισμένη μετάβαση στην ενηλικίωση ένα ιστορικό καθεστώς και αν
ναι πώς διαμορφώθηκε ιστορικά το καθεστώς της «μπλοκαρισμένης μετάβασης»
στην ενηλικίωση και ποιοι κοινωνικοί μηχανισμοί το συντηρούν σήμερα; - Πώς επανανοηματοδοτείται η ενηλικίωση σε ένα περιβάλλον όπου οι κλασικοί
δείκτες (εργασία, ανεξαρτησία, οικογένεια) αποσταθεροποιούνται; - Με ποιον τρόπο κατασκευάζονται σήμερα οι συμβολικές διαχωριστικές γραμμές
ανάμεσα σε «νέους» και «μη νέους»; - Σε ποιον βαθμό οι νέοι ζουν πραγματικά «κάτω από τον ίδιο ουρανό», όταν οι
ευκαιρίες, οι πόροι και οι προσδοκίες τους είναι τόσο άνισα κατανεμημένες; - Πώς εξηγείται η διάχυτη θεσμική δυσπιστία;
- Η δυσπιστία αυτή ανοίγει χώρο για την ακροδεξιά ή για εναλλακτικές μορφές
συμμετοχής; - Ποιες μορφές δημοκρατικής ανανέωσης θα έβρισκαν απήχηση στους νέους;
- Ποιος είναι ο ρόλος της τοπικής πολιτικής και της κοινότητας (π.χ. κινήματα
πόλης);
Ο Άγγελος Σεριάτος παρουσίασε τα βασικά ευρήματα της έρευνας και επικεντρώθηκε στις ιδεολογικές αποχρώσεις του συντηρητικού με το προοδευτικό ημισφαίριο.
Η Μαρία Κέκη αναφέρθηκε στο δίπολο συλλογικότητα VS εξατομίκευση, δίνοντας έμφαση στις νέες μορφές συλλογικότητας που επιλέγουν οι νέοι και οι νέες.
Η Σοφία Στυλιανού εστίασε στους νέους τύπους πολιτικοποίησης των νέων και την απόσταση ανάμεσα στην πολιτικοποίηση και την πολιτική δράση.
Ο Χρήστος Φωτογλίδης ανέλυσε την ‘μπλοκαρισμένη μετάβαση’ στην ενηλικίωση και ανέδειξε το κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα αυτής, ενώ διεξοδικός ήταν επίσης αναφορικά με τις συμβολικές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε νέους και μη νέους.
Η Δώρα Δημανοπούλου έδωσε έμφαση στις θεσμικές παρεμβάσεις αντιμετώπισης των προβλημάτων των νέων και στις σχετικές πρωτοβουλίες του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.
Η εκδήλωση έκλεισε με ζωντανή συζήτηση με το κοινό.
Τα ευρήματα της σχετικής έρευνας που διεξήγαγε η PRORATA πρόκειται να εμπλουτιστούν το αμέσως επόμενο διάστημα και να παρουσιαστούν σε μεγάλη εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
