Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί να φωτίσει τις γυναικοκτονίες όχι ως μεμονωμένο έγκλημα, αλλά ως την ακραία έκφραση μιας διαχρονικής και παγκόσμιας έμφυλης βίας. Βασισμένο σε συνοπτική έρευνα και τεκμηριωμένα δεδομένα, αναδεικνύει τη συστημική διάσταση του φαινομένου, τις πολλαπλές μορφές που λαμβάνει διεθνώς και την ανησυχητική του παρουσία και στην Ελλάδα.
Στόχος του άρθρου είναι να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο, αναδεικνύοντας ότι η γυναικοκτονία δεν αποτελεί απλώς μια τραγική πράξη βίας, αλλά ένα βαθιά πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα που συνδέεται με τις σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα και απαιτεί συλλογική αντιμετώπιση.
Γράφουν οι Μαρία Ρεπούση, Σοφία Στυλιανού και Άννα Χριστοπούλου.
Διαβάστε το άρθρο:
