BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς - ECPv6.15.4//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://poulantzas.gr
X-WR-CALDESC:Events for Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20090329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20091025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20090318T121100
DTEND;TZID=Europe/Athens:20090320T131100
DTSTAMP:20260923T102827
CREATED:20141107T101219Z
LAST-MODIFIED:20250915T134015Z
UID:965-1237378260-1237554660@poulantzas.gr
SUMMARY:Το διαδίκτυο ως νέος δημόσιος χώρος. Από την εικονική πραγματικότητα στη συλλογική δράση
DESCRIPTION:Το διαδίκτυο ως νέος δημόσιος χώρος.\nΑπό την εικονική πραγματικότητα στη συλλογική δράση. \nΤο κείμενο αυτό παρουσιάστηκε στο διεθνές συνέδριο «Web Science Conference 2009 – Society On-Line» (Αθήνα\, 18-20 Μαρτίου 2009) και αποτελούσε την εισήγηση του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς στη συνεδρία «Πολιτική στο διαδίκτυο». Παρουσιάστηκε από τον Παναγιώτη Πάντο. \nΤο διαδίκτυο έχει εισβάλει τα τελευταία χρόνια δυναμικά στο πολιτικό πεδίο [κάποιοι θα λέγανε και το αντίστροφο\, ότι δηλαδή η πολιτική έχει εισβάλει στο διαδίκτυο] όχι μόνο ως εργαλείο/πλατφόρμα πολιτικής επικοινωνίας\, αλλά ως δημόσιος χώρος όπου «γίνεται» πολιτική. Επειδή όμως πολιτική δεν είναι απλώς οι εκλογές\, τα κόμματα και οι καμπάνιες τους\, αλλά και η διαδικασία με την οποία οι ομάδες λαμβάνουν συλλογικές αποφάσεις και διαμορφώνουν αντιλήψεις\, έτσι λοιπόν στο ίντερνετ\, όπως και σε όλους τους χώρους\, είναι εγγεγραμμένη μια ένταση ανάμεσα στο συλλογικό και στο ατομικό\, στη συμμετοχή και στην ανάθεση/εκχώρηση πολιτικού ρόλου σε κάποιον τρίτο. Μάλιστα\, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του διαδικτύου η ένταση αυτή παίρνει πρωτότυπη μορφή\, καθώς στη φυσική απόσταση που χωρίζει τους ανθρώπους σε ένα δίκτυο αντιπαρατίθεται ο πολλαπλασιασμός της επικοινωνίας τους και η δυναμική που αυτός δίνει.\nΣυνήθως\, στις αναλύσεις για τη σημασία των νέων τεχνολογιών κυριαρχεί η επισήμανση των εκπληκτικών δυνατοτήτων που έχει δώσει το διαδίκτυο για επικοινωνία μεταξύ προσώπων και οργανώσεων\, για συντονισμό τους\, για πρόσβαση σε πληρέστερη τεκμηρίωση και για αξιοποίηση απομακρυσμένων πόρων. Όντως\, πολύ περισσότερο απ’ ό\,τι στο παρελθόν ο καθένας και η καθεμιά αποτελεί σήμερα όχι μόνο δέκτη\, αλλά και παραγωγό –δυνητικά τουλάχιστον– πληροφοριών\, οι οποίες μάλιστα έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν σε ευρύτατο ακροατήριο. Παράλληλα\, η άυλη υπόσταση όλων μας στο διαδίκτυο καταργεί σε μεγάλο βαθμό κάποιες ισχυρές παραδοσιακές προκαταλήψεις. Το τι λες και σε ποιο στρατόπεδο εντάσσεσαι αποκτά μεγαλύτερη σημασία από το αν είσαι γυναίκα\, ηλικιωμένος\, άτομο με αναπηρία\, όχι λευκός\, ή όλα αυτά μαζί. Φυσικά είναι λάθος ο ενθουσιασμός μας για το νέο μέσο να μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτόματα αίρονται όλοι οι φραγμοί: η γλώσσα\, η κουλτούρα\, το ψηφιακό χάσμα\, οι οικονομικές δυνατότητες\, αλλά και οι έμφυλες σχέσεις από μια βαθύτερη σκοπιά από αυτήν που προανέφερα –καθώς μια γυναίκα έχει λόγω κοινωνικού ρόλου πολύ λιγότερες δυνατότητες να βρεθεί μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή της με πρόθεση να συμμετάσχει στο πολιτικό παιχνίδι– παραμένουν ισχυροί περιοριστικοί παράγοντες που πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όταν μελετάμε τη διαδικτυακή πολιτική ή όταν σχεδιάζουμε πολιτική μέσα από το διαδίκτυο.\nΕκτός όμως από αυτά τα ζητήματα\, έχει ενδιαφέρον να προβληματιστεί κανείς με πιο θεμελιώδεις όρους για τον πολιτικό ρόλο του διαδικτύου: τι είδους πολιτική θέλουμε να γίνεται στο διαδίκτυο και τι προϋποθέσεις αυτή η θέλησή μας θέτει;\nΜια πρώτη ταξινόμηση για το ερώτημα αυτό (η οποία σίγουρα δεν είναι εξαντλητική\, μας βάζει όμως νομίζω σε μια σειρά) θα μπορούσε να είναι η εξής:\n1. Παρεμβατική: Να επηρεάζει τα πράγματα και τις εξελίξεις.\n2. Σε επαφή με τη συγκυρία και τις κοινωνικές ανάγκες / κοινωνικές εξελίξεις.\n3. Να ενδυναμώνει τους πολίτες (παρέχοντας γνώση και τεκμηρίωση υψηλού επιπέδου\, εμπειρία\, συλλογική μνήμη) απέναντι στους «τεχνικούς της εξουσίας».\n4. Να αμφισβητεί την εξουσία και την κουλτούρα της\, τις σημερινές ιεραρχικές δομές\, την κοινωνική αδικία\, τις διακρίσεις\, την κυρίαρχη αξία του κέρδους.\n5. Να προωθεί μια κουλτούρα συμμετοχής στα κοινά και όχι ανάθεσης / εκχώρησης πολιτικού ρόλου.\n6. Να στηρίζει τον πλουραλισμό\, τη δημοκρατία και το διάλογο στις πιο ουσιαστικές εκδοχές τους.\n7. Να είναι σε επαφή με την ιστορία\, με το παρελθόν της πολιτικής και να αντλεί από τη συσσωρευμένη εμπειρία.\n8. Να απορρίπτει την απόλυτη διάκριση μεταξύ διαδικτυακής και παραδοσιακής πολιτικής.\n9. Να έχει διάρκεια\, σταθερότητα και συνέχεια.\nΠολλά από τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορούν όντως να εκφραστούν προνομιακά στον κυβερνοχώρο\, άλλα το καταφέρνουν απλώς ικανοποιητικά\, ενώ υπάρχουν και εκείνα που είναι μάλλον σε μειονεκτική θέση στο διαδίκτυο. Με άλλα λόγια\, το ίντερνετ δεν είναι a priori ένας πιο πολιτικός χώρος από τους υπόλοιπους ούτε μια αυτόματη απάντηση στην πολιτική απάθεια ή στην πολιτική του συρμού.\nΤι απαιτείται λοιπόν ώστε ο δημόσιος χώρος που λέγεται διαδίκτυο να διασφαλίσει τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά;\nΗ φυσική διάσταση της πολιτικής\nΈνας βασικός όρος για μια τέτοια πρόσληψη της πολιτικής είναι η «σωματικότητα». Η πολιτική –και αυτή είναι η μαγεία της– δεν είναι μόνο ιδέες\, δεν είναι μόνο ανταλλαγή επιχειρημάτων. Έχει και μια υλικότητα που συγκλονίζει και παίζει κομβικό ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Οι δύο αυτές διαστάσεις (ιδέες και ύλη) αλληλοτροφοδοτούνται\, για να δώσουν ένα μοναδικό κάθε φορά μίγμα. Η πολιτική γίνεται από ανθρώπους για ανθρώπους\, οι ιδέες επικρατούν στο κοινωνικό πεδίο όχι μόνο λόγω της δυνατότητάς τους να δώσουν απαντήσεις στα κοινωνικά προβλήματα\, αλλά και μέσα από τη φυσική αντιπαράθεση των φορέων τους.\nΓια παράδειγμα\, το πού θα κλίνει (στην πράξη και στην ιδεολογία) το δίλημμα «τάξη ή ελευθερία» που θέτει η κυβέρνηση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την έκβαση της σύγκρουσης πάνω σε πολύ απτά πράγματα: αν θα μπουν κάμερες παντού\, αν θα καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο και αν θα πηγαίνει φυλακή όποιος φοράει ένα μαντίλι για να γλιτώσει από τα δακρυγόνα ή αν όλα αυτά δεν θα καταστούν εφικτά επειδή οι πολίτες με τη στάση τους δεν θα τα αποδοκιμάσουν απλώς\, αλλά κυριολεκτικά θα τα εμποδίσουν.\nΚαι\, προσοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι η δύναμη των ιδεών πάει περίπατο. Απλώς υπογραμμίζει ότι οι πράξεις δημιουργούν ιδεολογία\, διαμορφώνουν αντιλήψεις και επιβάλλουν πραγματικότητες.\nΟύτε σημαίνει ότι το διαδίκτυο βγαίνει από το πολιτικό παιχνίδι και μετατρέπεται «απλώς» σε εργαλείο. Αντίθετα\, εκεί σήμερα όχι μόνο ανάβει ο διάλογος για το θεωρητικό υπόβαθρο της αντιπαράθεσης\, αλλά και οργανώνονται πράξεις παρέμβασης στις εξελίξεις. Αξίζει να θυμηθούμε τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για τις φωτιές της Πάρνηθας\, οργανωμένη από μπλόγκερ\, το συντονισμό μαθητών και τον ορισμό ραντεβού για τις πορείες του Δεκέμβρη μέσω μπλογκ\, μέιλ\, facebook κ.λπ.\, ή την πρόσφατη «πορεία με κουκούλες»\, που είχε όμως περιορισμένη συμμετοχή (καταρρίπτοντας έτσι και το μύθο ότι το διαδίκτυο έχει εξ ορισμού μεγαλύτερες δυνατότητες κινητοποίησης των πολιτών από τα παραδοσιακά κοινωνικά δίκτυα).\nΜια σύγκριση με την παραπάνω λίστα δείχνει ότι δεν καλύπτονται ποτέ όλες οι «προϋποθεσεις» που θέσαμε. Τα τελευταία μάλιστα σημεία της φαίνεται να είναι και τα πιο δύσκολο να εκφραστούν διαδικτυακά\, ενώ συχνά δεν αποτελούν καν αντικείμενο προβληματισμού της ηλεκτρονικής κοινότητας (π.χ. τα σημεία 8 και 9 κατά την προετοιμασία της διαμαρτυρίας για την Πάρνηθα). Αυτό βέβαια δεν πρέπει να προξενεί έκπληξη. Κάθε μέσο έχει τα όρια και τους περιορισμούς του. Η επισήμανση γίνεται κυρίως επειδή σήμερα –και ιδίως στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας– έχει επικρατήσει η αντίληψη περί απεριόριστων δυνατοτήτων του διαδικτύου και της υποτιθέμενης δυνατότητας που έχει να υποκαταστήσει πλήρως την «παραδοσιακή πολιτική»· αντίληψη που οδηγεί αναπόφευκτα στην ενσωμάτωση των διαδικτυακών πρωτοβουλιών στον κυρίαρχο τρόπο σκέψης.\nΗ πολιτική διάσταση της δομής των δικτύων\nΗ υλικότητα έχει όμως και μια ακόμη διάσταση για την πολιτική\, πέρα από αυτή της «πολιτικής κουλτούρας»\, που προανέφερα. Δηλαδή\, πώς οι δομές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά του διαδικτύου ευνοούν τη μία ή την άλλη αντίληψη για την κοινωνία και τον κόσμο.\nΓια παράδειγμα\, η υιοθέτηση του ελεύθερου λογισμικού έχει συνέπειες: στον τρόπο που οργανώνεται η εργασία στο ίντερνετ και μέσα από αυτό\, στον καθορισμό από την κοινότητα των προγραμματιστών των προτεραιοτήτων της δουλειάς τους και όχι από τα εμπορικά τμήματα των πολυεθνικών\, στη διατήρηση ενός σημαντικού κομματιού της ανθρώπινης δραστηριότητας έξω από τον «σκληρό πυρήνα» της αγοράς\, στον τρόπο με τον οποίο ακόμη και όσοι δεν είμαστε προγραμματιστές αντιλαμβανόμαστε τις νέες τεχνολογίες.\nΚατά πόσο λοιπόν οι υλικές και άυλες δομές που κατασκευάζονται στο διαδίκτυο προωθούν μια κουλτούρα συμμετοχής και ισότητας;\nΑπό τη μια μεριά\, η ένταξη σε μια «φαντασιακή»/διαδικτυακή συλλογικότητα διευκολύνει το χρήστη να ξεπεράσει ενδεχόμενες αναστολές του σχετικά με τη συλλογική δράση και ίσως του ανοίγει δρόμους ένταξης σε μια πραγματική/κοινωνική συλλογικότητα. Τον καθιστά μέρος μιας ομάδας\, αίσθημα που ίσως δεν έχει βιώσει στην κοινωνική του ζωή\, αλλά που η ηλεκτρονική του ζωή τού παρέχει τη δυνατότητα να εξετάσει\, ξεπερνώντας ανασφάλειες ή και πρακτικές δυσκολίες.\nΥπάρχει φυσικά και ο αντίστροφος κίνδυνος\, να επαναπαυτεί στη διαδικτυακή συλλογικότητα και να μην αναζητήσει ποτέ κάτι περισσότερο\, αλλά ακόμα κι έτσι\, διαμορφώνει μια ταυτότητα «μέλους»\, που καλλιεργεί το αίσθημα του «ανήκειν»\, το αίσθημα αλληλεγγύης με τα άλλα μέλη της ίδιας ομάδας\, αλλά και τη διάθεση ανάληψης ευθυνών/υποχρεώσεων και τη διεκδίκηση δικαιωμάτων εντός της συλλογικότητας. Το πού θα γείρει η πλάστιγγα έχει να κάνει με τους ίδιους τους περιορισμούς που θέτουμε στα δίκτυά μας\, με τους όρους λειτουργίας και τη χρήση τους.\nΈτσι\, για παράδειγμα\, η αμφίδρομη και περίπου αδιαμεσολάβητη σχέση που εγκαθιδρύεται μέσω του διαδικτύου ανάμεσα στον πολίτη και τον πολιτικό ηγέτη είναι όντως πρωτοεμφανιζόμενη\, όπως διθυραμβικά επισημαίνουν πάμπολλοι αναλυτές και πολιτικοί (πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι σε χαμηλότερες έστω βαθμίδες πολιτικών στελεχών υπήρχε ανέκαθεν\, γεγονός που μετριάζει τον καινοφανή χαρακτήρα της)\, δεν παύει όμως να είναι ιεραρχική: τις τελικές αποφάσεις θα τις πάρει για λογαριασμό μας ο πολιτικός ηγέτης\, διαλέγοντας από τα διάφορα κομμάτια του εκλογικού σώματος αυτά που ο ίδιος επιθυμεί να αντιπροσωπεύσει. Είναι δυνατό άραγε να υπάρξουν δομές επικοινωνίας και συντονισμού που μπορούν να ακολουθήσουν την αντίστροφη πορεία –από κάτω προς τα πάνω–\, μέσω των οποίων δηλαδή:\nα) θα συγκροτούνται κοινότητες ανθρώπων\,\nβ) θα αναδεικνύουν οι ίδιες εκπροσώπους από το εσωτερικό τους\, αντί να περιμένουν να τις «αγοράσει» στο σουπερμάρκετ της εκλογικής στρατηγικής κάποιος επικοινωνιολόγος;\nΑπ’ ό\,τι φαίνεται όλοι οι δρόμοι μάς οδηγούν στην αρχική παρατήρηση. Η κουλτούρα της συμμετοχής\, της συλλογικής δράσης και της συνάντησης με άλλα κομμάτια των κοινωνικών κινημάτων αναδεικνύεται σε κομβική παράμετρο για το τι είδους πολιτική γίνεται στο διαδίκτυο: μια πολιτική συναίνεσης ή μια πολιτική χειραφέτησης των πολιτών; Κι αυτό είναι ένα ερώτημα το οποίο θα συνεχίσει να στοιχειώνει τη συζήτηση όσο κι αν το αποφεύγουμε.
URL:https://poulantzas.gr/event/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%ce%af%ce%ba%cf%84%cf%85%ce%bf-%cf%89%cf%82-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%80/
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20090322T121200
DTEND;TZID=Europe/Athens:20090322T131200
DTSTAMP:20260923T102827
CREATED:20141107T101557Z
LAST-MODIFIED:20250915T133943Z
UID:968-1237723920-1237727520@poulantzas.gr
SUMMARY:«Πουλιά στο βάλτο»\, της Αλίντας Δημητρίου
DESCRIPTION:(σε συνεργασία με το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΝ Θεσσαλονίκης) \nσχολιασμός: Στράτος Κερσανίδης \nΘεσσαλονίκη\, 22 Μαρτίου 2009
URL:https://poulantzas.gr/event/%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b2%ce%ac%ce%bb%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81/
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20090330T121600
DTEND;TZID=Europe/Athens:20090330T131600
DTSTAMP:20260923T102827
CREATED:20141107T101703Z
LAST-MODIFIED:20141107T101703Z
UID:973-1238415360-1238418960@poulantzas.gr
SUMMARY:Η ιστορική διαδρομή και το μέλλον του Αγροτικού Κινήματος
DESCRIPTION:Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου \nΙερά Οδός 75 \n(σταθμοί μετρό  «Κεραμεικός»- «Ελαιώνας») \nΠ Ρ Ο Γ Ρ Α Μ Μ Α \n16.00-16.30 \nΈναρξη: Νίκος Πετραλιάς\, Πρόεδρος του Ινστιτούτο ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ \nΧαιρετισμός: Λεωνίδας Λουλούδης\, Αντιπρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου \nΑθηνών \nΕισαγωγικός πρόλογος: Αντώνης Μωυσίδης\, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου      του Ινστιτούτου ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ \n16.30 – 17.45    Ε ι σ η γ ή σ ε ι ς \nΣυντονιστής: Λεωνίδας  Καζακόπουλος\, καθηγητής\, Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης\, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο \n►  Αγροτικές εξεγέρσεις στη μετεπαναστατική Ελλάδα\, 1833-1852. \nΝεωτερικότητα και παραδοσιακές αντιστάσεις \nΚαίτη Αρώνη-Τσίχλη\, καθηγήτρια Νεώτερης Ιστορίας\, Τμήμα \nΠολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας\, Πάντειο Πανεπιστήμιο \n►  Σοσιαλιστικές και αναρχικές ιδέες κατά την περίοδο της σταφιδικής \nκρίσης (τέλη 19ου-αρχές 20ου αιώνα) \nΘανάσης Καλαφάτης\, καθηγητής\, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών\, \n Πανεπιστήμιο Πειραιά \n                    ►  Θεσσαλία\, 1881-1910 : Γαιοκτητικές Σχέσεις\, Κολληγικό Κίνημα και \n Αγροτική Μεταρρύθμιση \nΒασίλης Πατρώνης\, επίκουρος καθηγητής\, Τμήμα Οικονομικών \nΕπιστημών\, Πανεπιστήμιο Πάτρας \n►  Συλλογική δράση και πολιτική κινητοποίηση των αγροτών στην \n Ελλάδα κατά την περίοδο του μεσοπολέμου \nΔημήτρης Καπογιάννης\, επίκουρος καθηγητής\, Τμήμα Διοίκησης- \nΚοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και Οργανώσεων-\, \nΤΕΙ Μεσολογγίου \n17.45 – 18.30   Συζήτηση \n18.30 – 19.00   Διάλειμμα \n19.00 – 20.15   Ε ι σ η γ ή σ ε ι ς \nΣυντονιστής: Νίκος Μαρτίνος\, Πρόεδρος του Τμήματος Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου \n►  Οι αγρότες στην Κατοχή και τον Εμφύλιο \nΝίκος Καμπέρης\, ερευνητής Κέντρου Έρευνας της Ελληνικής \nΚοινωνίας της Ακαδημίας Αθηνών \n ► Η επίδραση του αγροτικού κινήματος στην εκλογική συμπεριφορά \nτων αγροτικών στρωμάτων\,  1949-1967 \nΣπύρος Σακελλαρόπουλος\, επίκουρος καθηγητής\, Τμήμα Κοινωνικής \nΠολιτικής\, Πάντειο Πανεπιστήμιο \n►  Συλλογικότητες και Αγροτικό Κίνημα μετά το 1974. \nΑπό τη θεσμική έκρηξη στην παρακμή \nΑντώνης Μωυσίδης\, καθηγητής\, Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής\, \nΠάντειο  Πανεπιστήμιο \n► Από τη ΒΙΟΚΑΡΠΕΤ των Θεσσαλών στην πανελλαδική εξέγερση του 2009 \nΧρήστος Καρακώστας- Νίκος Παπαδόπουλος- Γεράσιμος Μπετσιμέας                      (ενεργοί αγρότες) \n20.15 – 21.30   Συζήτηση-παρεμβάσεις
URL:https://poulantzas.gr/event/%ce%b7-%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%ad%ce%bb%ce%bb%ce%bf%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1/
END:VEVENT
END:VCALENDAR